Gelezen – Naamloos

Pepijn_Lanen_Naamloos

Ongeveer twee jaar geleden besloot ik dat ik meer moest lezen. Of nouja, moest beginnen met lezen, want lezen deed ik eigenlijk nooit. De boeken die ik daarna heb gelezen zijn op twee handen te tellen, MAAR het is een begin. Ik vind lezen namelijk heel erg leuk, maar ik ben te ongeduldig om er de tijd voor te nemen. Maar nu, vandaag, ga ik dan toch echt mijn eerste (soort van) boek review schrijven. En niet van zomaar een boek, maar van Naamloos, geschreven door Pepijn Lanen (aka Faberyayo, F tot de aber).

Mocht je Pepijn Lanen niet kennen, dat is die ene van De Jeugd van Tegenwoordig met die haren en die tand. En ja, die schrijft dus ook boeken. Zijn eerste boek heette Sjeumig, een verhalenbundel, en deze heb ik met veel plezier gelezen. De woordkunsten die Faberyayo uithaalt in zijn rapteksten komen namelijk nog drie keer zo goed terug in zijn boeken. En als ik ergens van hou dan zijn het schrijvers die de Nederlandse taal op zijn best neer weten te zetten, en dat doet meneer Lanen.

Naamloos is Faberpappa zijn eerste roman en ik vind het lastig uit te leggen waar het boek over gaat. Het heeft namelijk niet echt een duidelijk verhaal, je kijkt gewoon een maand mee met een persoon (spoiler: volgens mij is het mister Pepijn himself) die op een katerige ochtend ontdekt dat hij zijn naam is vergeten (want wie is dat nou nog nooit overkomen?!). Vervolgens word je meegenomen door de zoektocht naar zijn naam, zij ziel en het nakomen van de belofte om te stoppen met drinken. De omschrijvingen en humor van Pepijn Lanen zijn zo scherp dat het niks uit maakt waar hij over schrijft, het is gewoon geweldig om te lezen.

Is het een aanrader? Jazeker, maar niet als je een spannend verhaal verwacht. Je moet het boek echt lezen als je houdt van goede woordspelingen en modern gebruik van de Nederlandse taal, want dan zal het je zeker niet teleurstellen. Mocht je de teksten van De Jeugd geweldig vinden, dan kan het absoluut niet mis gaan met dit boek.

 

Advertenties