Dingen waar ik niet goed in ben

ik-kan-niet-fotograferen

Weet je waar ik nou echt niet goed in ben? Fotograferen. Ik wilde hier een blogpostje over schrijven, maar toen besefte ik dat er nog veel meer dingen zijn waar ik nou niet echt talent voor heb. Tijd voor een beetje zelfreflectie.

Fotograferen dus

Ik probeer de laatste tijd wat meer over mijn camera en foto’s maken te leren, maar hoe makkelijk het ook lijkt op internet, ik bak er helemaal niks van. Ik zie iedereen op hun blogs de prachtigste foto’s plaatsen en dan denk ik: Dat moet ik toch ook gewoon kunnen? Het antwoord is nee. Ik kan het niet. Allemaal heel leuk die sluitertijd en diafragma, maar mijn plaatjes worden nog het mooist als ik ze maak op de automatische stand. En met het mooist bedoel ik korrelig en onderbelicht.

Iets leuk vinden zonder er een obsessie van te maken

Als ik vroeger een band of artiest goed vond, dan vond ik die ook écht goed. Dan was er geen stoppen meer aan en was ik binnen de kortste keren een doorgedraaide fan. Mijn kamer hing vol met posters, een dekbed van de artiest in kwestie, bandshirtjes, noem maar op. Tegenwoordig heb ik het fan-girl zijn wel een beetje afgeleerd, maar nog steeds kan ik dingen niet middelmatig leuk vinden. Als ik een game leuk vind, vind ik die game ook écht leuk en ben ik 24 uur per dag bezig met die game. Totdat ik het na een maand wel zat ben om de hele dag die game te spelen en dan vind ik weer iets anders om over te obsesseren. Hetzelfde geldt voor het feit dat ik uit huis wil; ik heb dat bedacht en dus vind ik het nu nodig om 24/7 de website van Woningnet te stalken en te googlen naar toekomstige paleizen (misschien heeft dit ook iets te maken met mijn huidige overvloed aan vrije tijd, maar je snapt het probleem).

Sociale contacten onderhouden

Ik dacht eerst een einzelgänger te zijn, maar nu ik nog wat extra jaren met mezelf heb geleefd weet ik dat dat niet het geval is. Ik ben gewoon een echte huismus. Ik kan mezelf prima vermaken met mijn platenspelertje en computer, waardoor het soms in eens twee weken later is en ik me bedenk dat ik ook nog vrienden heb die ik eigenlijk ook wel graag een keer wil zien. Ik ben opzich een best sociaal (soms ongemakkelijk) persoon, maar soms vergeet ik in mijn huismusserigheid dat er ook een buitenwereld is. De enige tijd van het jaar dat ik geen huismus ben is in de zomer, wanneer het buiten ook gewoon lekker kamertemperatuur is.

Gerechten met rijst maken

Ik denk dat het opzich wel een talent is wanneer je slecht bent in het maken van rijstgerechten, want volgens mij valt er weinig te verkloten aan een rijstgerecht. En nou wil het feit dat ik heel goed ben ik het verkloten van rijstgerechten. Ja, ik kan ook wel rijst koken en saus uit zo’n potje erbij gooien, maar dat wil ik niet. Ik wil het zelf smaak geven. En dat kan ik dus niet. Als ik Thaise curry maak smaakt het naar karton. Als ik nasi maak smaakt het naar karton. Rijst = karton. (Ik kan trouwens wel hele lekkere risotto maken, vind ik zelf. Maargoed dat is niet te vergelijken met Thaise curry. Of nasi. Of karton.)

Mijn kat een pil laten slikken

Laatst kwamen we tot de ontdekking dat mijn lieve kitty Coco een lintworm heeft, en die is te bestrijden door middel van een pilletje. Eén pilletje. Mijn moeder ging eerst voor de fop-tactiek door het door Coco haar eten te prakken. Drie keer. Daar trapte Coco dus mooi niet in. Aangezien er maar vier pillen in een doosje zitten bedacht ik aan de hand van YouTube filmpjes dat het mij echt wel moest lukken die pil in haar bek te duwen. Dit was een mooie droom maar Coco had hier dus helemaal geen zin in. Een uur later (insert Spongebob voice over):

Foto 17-11-15 17 18 18

Twee uur en een natte pil die al vijf keer is uitgespuugd later:

Foto 17-11-15 17 18 22

Nu heb ik een kat die me 1. niet meer leuk vind en 2. nog steeds niet ontwormd is.

Niet huilen bij films

Deze wijst voorzich denk ik zo.

Advertenties