De alleseter die een vegan diner ging koken

Een goede vriend (hoi Rowan) van mij is (eet?) vegan. Als er iets is wat mij onmogelijk lijkt in het leven, is het veganist zijn. Koken zonder room? Vlees? Kaas? Eieren? Wat blijft er nog over om te eten?! Toen ik laatst met Rowan bij een vriendin (hoi Linda) een heerlijk vegan drie gangen menu voorgeschoteld kreeg, vond ik dat ik mijzelf daar ook eens aan moest wagen (ik kwam er die dag ook achter dat er veganistische mayonaise bestaat). Woensdag was het zo ver: Ik kookte een vegan drie gangen menu voor zes personen.

De eerste, en belangrijkste vraag is hierbij natuurlijk: Wat moet ik in godsnaam koken? Ik zocht het internet af naar vegan recepten en ik kwam er al snel achter dat je meer mag eten dan enkel tofu en wortels. Pasta? Mag gewoon! Wraps? Mag ook gewoon! Dit gaf mij al meer hoop om een vegan maaltijd op tafel te zetten die in mijn straatje van lekker eten past. Ik vond al snel drie gerechten die mij wel wat leken, bedacht wat dingen erbij die mij lekker leken en ik ging naar de supermarkt. Etiketten lezen in de supermarkt en scannen op dierlijke ingrediΓ«nten viel me eigenlijk heel erg mee, wel kreeg ik in eens weer een enorme wake-up call van hoe veel E-nummers en andere troep waarvan ik de naam niet kan uitspreken in ons eten zit. Dit was voor mij echt een eyeopener en een motivatie om meer naar etiketten te gaan kijken. Zo maakte ik laatst tortilla lasagne en kwam ik er achter hoe veel E-nummers er in de kruidenmix zitten. Voortaan ga ik dus lekker zelf mijn kruidenmixje fabriceren.

Maargoed, terug naar mijn veganistische avontuur. Ik heb na de boodschappen de hele middag in de keuken gestaan om het diner voor te bereiden. Toen kwam ik er achter dat mijn bakboter ook gewoon vegan is, the more you know! Als voorgerecht kwam ik uit op een recept voor aardappeltaartjes (ik ben heel heel erg dol op aardappel).

Bovenstaande foto is (uiteraard) niet mijn foto. Ik had mijzelf voorgenomen om heel veel foto’s te maken voor dit artikel maar ben het in alle veganistische chaos compleet vergeten. Dit recept vond ik op veganchallenge.nl en ik (en mijn gasten) vonden het erg lekker. Ik had er zelf allen nog meer kruiden (zoals paprikapoeder en dille) aan toegevoegd voor wat meer smaak. Daarnaast zagen mijn taartjes er ook niet zo fotogeniek uit als op deze foto.

Ik ben dol op romige gerechten. Alles met room maakt mij blij. Ik wilde dus graag een pasta maken, maar wat is een pasta zonder room? Gelukkig vond ik een variant op pasta pesto met avocado voor de roomigheid. Dat leek mij wel wat! Ik voegde zelf nog wat ui en paprika toe aan het recept. Helaas kwam ik er in de supermarkt achter dat avocado’s mega overpriced zijn (3 euro voor twee avocado’s???) en vond ik dat ik de saus wel zou redden met twee avocado’s. Dat was een grote leugen en mijn pasta was dus lang niet zo romig als ik hoopte.

Voor een vegan dessert kwam ik er al snel achter dat je kon kiezen tussen:

  • Uren in de keuken staan om een taart te bakken
  • Sorbetijs
  • Ingevroren bananen

Ik koos voor de ingevroren bananen. Ik kwam er namelijk achter dat je van ingevroren bananen ijs kan maken, zonder een ander ingrediΓ«nt nodig te hebben. Dit klonk zo erg als magie dat ik het wel wilde proberen. En ik hou van banaan. Maar banaan op zich vond ik wel een beetje saai, en met het feitje in mijn hoofd dat oreo’s vegan zijn (geleerd van Rowan), leek mij er geen betere combinatie te bestaan dan een veganistisch dessert met bananen (banana soft serve noemen veganisten dit op een chique manier) en oreo’s. En dit dessert viel dan ook bij iedereen goed in de smaak.

Dus, hoe beviel het vegan koken en eten mij? Ik moet zeggen dat het mij alles mee viel, en dat het niet alleen makkelijker was met ingrediΓ«nten zoeken dan ik dacht maar dat het ook lekkerder was dan ik dacht. Zoals ik al zei denk ik al snel aan tofu en wortels. Daarnaast vond ik het echt een openbaring hoe bewust je wordt van je eten door etiketten te lezen, en dat ga ik ook zeker vanaf nu altijd doen. Ik vond het een leuke uitdaging en iets wat ik ga meeneem in mijn dagelijkse eetpatroon, maar geheel veganist worden, dat zie ik mezelf (nog) niet doen. Maar waarom niet? Tsja, daar vind ik het moeilijk om m’n vinger op leggen. Ik snap de ideologie achter plantaardig eten en dit is er absoluut een die ik support, echter lijkt het me ontzettend moeilijk om veganist te zijn wanneer je onderweg bent, of wanneer je uit eten gaat, of wanneer je bij iemand op bezoek bent. Wel heb ik absoluut gemerkt dat minder dierlijke producten je maaltijd echt niet minder lekker maken en dat daar in minderen mijn doel gaat zijn. Making the world a better place, one step at the time.

Advertenties